અમુક વાતો હ્રુદયની ...

અમુક વાતો હ્રુદયની બા’ર હું લાવી નથી શકતો,
કઈં અશ્રુઓ એવા છે કે ટપકાવી નથી શકતો.

કોઇને રાવ કે ફરિયાદ સંભળાવી નથી શકતો,
પડી છે બેડીયો એવી કે ખખડાવી નથી શકતો.

કળી ઉરની હું વિકસાવી કે કરમાવી નથી શકતો,
જીવન પામી નથી શકતો, મરણ લાવી નથી શકતો.

કોઈપણ દ્રુશ્યથી દિલને હું બેહલાવી નથી શકતો,
હજારો રંગ છે પણ રંગ માં આવી નથી શકતો.

ન જાણે સાનમાં શી વાત સમજાવી ગયુ કોઈ,
હું સમજુ છું છતા શબ્દોમાં સમજાવી નથી શકતો.

ન રડવાની કસમ ઉપર કસમ એ જાય છે આપ્યે,
ઊમટતા જાય છે અશ્રુ, હું અટકાવી નથી શકતો.

નિરંતર પાય છે કોઈ, નિરંતર પિઉં છું મદિરા,
પરંતુ જામ સાથે જામ ટકરાવી નથી શકતો.

નથી સમજાતુ આ છે મનની નિર્બલતા કે પરવશતા,
કદી પિધા વિના હું રંગમાં આવી નથી શકતો.

મુસીબત માંહે ખુદ્દારી મુસીબતની મુસીબત છે,
દુઆઓ હોઠ પર છે, હાથ લંબાવી નથી શકતો.

જીવન હો કે મરણ હો, કોઇ હો,એને કહી દે દિલ
કે “ઘાયલ” પી રહ્યો છે જાવ - એ આવી નથી શકતો.

અમૃત ‘ઘાયલ’

કહેવાય નહી !!!!

મન મરણ પહેલા મરી જય તો કહેવાય નહી
વેદના કામ કરી જાય તો કહેવાય નહી

આંખથી અસ્રુ ખરી જાય તો કહેવાય નહી
ધૈર્ય પણ પાણી ફરી જાય તો કહેવાય નહી

એની આંખોને ફરી આજ સુઝી છે મસ્તી...
દીલ ફરી મુજથી ફરી જાય તો કહેવાય નહી

આંખડી ભોળી, વદન ભોળુ, અદાઓ ભોળી..
પ્રાણ એ રુપ હરી જાય તો કહેવાય નહી...

કંઇ મજા મીઠી તડપ્વામાં મળે છે એ ને...
દીલ વ્યથા વે રે વરી જાય તો કહેવાય નહી

આંખનો દોષ ગણે છે બધા દીલ ને બદ્લે...
ચોર નીર્દોષ ઠરી જાય તો કહેવાય નહી

શોક્નો માર્યો તો મરશે નહી તમારો આ "ઘાયલ"
ખ્શી નો માર્યો મરી જાય તો કહેવાય નહી

- અમૃત ‘ઘાયલ’

No Title

હજી આંખમાં જાણે ફરકે છે કોઇ
હજી મીઠું શરમાઇ મરકે છે કોઇ

વિખૂટાં પડ્યાં તોયે લાગે છે ‘ઘાયલ’
હજી પણ રગેરગમાં સરકે છે કોઇ

- અમૃત ‘ઘાયલ’



ખૂબ અંદરબહાર જીવ્યો છું
ઘૂંટેઘૂંટે ચિકાર જીવ્યો છું

હું ય વરસ્યો છું ખૂબ જીવનમાં
હું ય બહુ ધોધમાર જીવ્યો છું

બાગ તો બાગ, સૂર્યની પેઠે-
આગમાં પુરબહાર જીવ્યો છું

આમ ‘ઘાયલ’ હું અદનો શાયર, પણ
સર્વથા શાનદાર જીવ્યો છું

- અમૃત ‘ઘાયલ’

કાજળભર્યાં નયનનાં કામણ મને ગમે છે !!!

કાજળભર્યાં નયનનાં કામણ મને ગમે છે;
કારણ નહીં જ આપું કારણ મને ગમે છે.

લજ્જા થકી નમેલી પાંપણ મને ગમે છે;
ભાવે છે ભાર મનને, ભારણ મને ગમે છે.

જીવન અને મરણની હરક્ષણ મને ગમે છે;
એ ઝેર હોય અથવા મારણ, મને ગમે છે.

ખોટી તો ખોટી હૈયાધારણ મને ગમે છે;
જળ હોય ઝાંઝવાંનાં તોપણ મને ગમે છે.

હસવું સદાય હસવું, દુઃખમાં અચૂક હસવું,
દીવાનગી તણું આ ડહાપણ મને ગમે છે.

આવી ગયાં છો આંસુ, લૂછો નહીં ભલા થઇ,
આ બારે માસ લીલાં તોરણ મને ગમે છે.

લાવે છે યાદ ફૂલો છાબો ભરી ભરીને,
છે ખૂબ મહોબતીલી માલણ, મને ગમે છે.

દિલ શું હવે હું પાછી દુનિયાય પણ નહીં દઉં,
એ પણ મને ગમે છે, આ પણ મને ગમે છે.

હું એટલે તો એને વેંઢારતો રહું છું,
સોગંદ જિંદગીના! વળગણ મને ગમે છે.

ભેટ્યો છું મોતને પણ કૈં વાર જિંદગીમાં!
આ ખોળિયાની જેમ જ ખાંપણ મને ગમે છે!

‘ઘાયલ’ મને મુબારક આ ઊર્મિકાવ્ય મારાં,
મેં રોઇને ભર્યાં છે, એ રણ મને ગમે છે.

- અમૃત ‘ઘાયલ’

અમે અમદાવાદી

નદી ની રેત પર રમતું આ નગર ફરિ મળે ન મળે
ફરી આ દ્રશ્ય સ્મ્રુતિપટ પર મળે ન મળે

ભરિ લો આંખમા રસ્તાઓ બારીઓ ભીતો
પછી આ શહેર, આ ગલિઓ, આ ઘર મળે ન મળે

વતનની ધૂળથી માંથુ ભરી લઊ આદીલ
આ ધુળ ફરી ઉમ્રભર મળે ન મળે

કવિ આદીલ મન્સૂરી સાહેબ ની આ રચના અચાનક યાદ આવિ ગઈ. સમ્રાટ શાહજહાને જે શહેર ની ધૂળ જોઇ ને ગર્દાબાદ નામ આપ્યું હતુ એજ શહેરની ધૂળ ને કવિ માંથે ચઢાવાની વાત કરે છે!!કવિને જ્યારે અમદાવાદ છોડી ને જવાનુ બન્યું તે સમયે રચાયેલી આ ગઝલ. આ સાથે જ મહાન ગીતકાર અને સંગીતકાર અવીનાશ વ્યાસ દ્વારા રચાયેલ અને અમદાવાદનાં અસલ ઇતિહાસ, ભૂગોળ અને મીજાજ ને બયાન કરતુ આ ગીત પ્રસ્તુત છે...

અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
જેનું પાણી લાવ્યું તાણી ભારતની આઝાદી
ભાઈ અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી...

અમદાવાદનાં જીવનનો સુણજો ઇતિહાસ ટચુકડો
અરે અમદાવાદનાં જીવનનો સુણજો ઇતિહાસ ટચુકડો
જ્યાં પહેલા બોલે મીલનું ભુન્ગળું પછી પુકારે કૂકડો
સાઈકલ લઈ ને સહુ દોડે રળવા રોટીનો ટૂકડો
પણ મીલ મન્દીરનાં નગેદેશ્વરનો રસ્તો ક્યાં છે ઢૂકડો
મીલ મજ્દૂરની મજદૂરી પર શહેર તણી આબાદી

ભાઈ અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી...

હે ઉડે હવામાં ધોતીયું ઉઉઉઉઉઉઉઉઉઉઉઉ
ઉડે હવામાં ધોતીયું ને પહેરિ ટોપી ખાદી
ઊઠી સવારે ગરમ ફાફડા ગરમ જલેબી ખાધી
ઊઠી સવારે ગરમ ફાફડા ગરમ જલેબી ખાધી

આમ જુવો તો સુકલકડી ને સુરત લાગે માંદી
હે આમ જુવો તો સુકલકડી ને સુરત લાગે માંદી
પણ મનફાવે તો ભલભલાની ઉથલાવી દે ગાદી
હે દાદાગીરી કરે બધે છોકરા આઆઆઆઆઆ
દાદાગીરી કરે બધે છોકરા, છોકરીઓ જ્યાં દાદી

ભાઈ અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
જેનું પાણી લાવ્યું તાણી ભારતની આઝાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી


પોળની અંદર પોળ, ગલી મા ગલી
ગલી પાછી જાય શેરી મા ઢળી
શેરી પાછી જાય પોળમા વળી
વળી પાછી ખડકીને અડકીને ખડકી ચલી

પોળની અંદર પોળ, ગલી મા ગલી
ગલી પાછી જાય શેરી મા ઢળી
શેરી પાછી જાય પોળમા વળી
વળી પાછી ખડકીને અડકીને ખડકી ચલી.

અરે મુમ્બઈની કોઇ મહીલા જાવા જમાલપુર નીકળી
અરે મુમ્બઈની કોઇ મહીલા જાવા જમાલપુર નીકળી
ને વાંકીચુકી ગલી ગલીમાં વળી વળી ને ભલી
ભાઇ માણેક્ચોકથી નીકળી પાછી માણેક્ચોકમા મળી.

આવી તો ભાઈ બહુ કેવાની આતો કહિ નાખી એકાદી
ભાઈ અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
જેનું પાણી લાવ્યું તાણી ભારતની આઝાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી...

ઘાયલને શું થાય છે

ઘાયલને શું થાય છે પૂછો તો ખરા (૨)
આંખ મિલાવી આંખ કાં સંતાય છે
પૂછો તો ખરા
ઘાયલને શું થાય છે પૂછો તો ખરા

પ્રેમનો અંજામ પણ આવો હશે ન્હોતી ખબર (૨)
દિલ દઇ દિલ્દાર પણ છોડી જશે ન્હોતી ખબર
આંખે આવી શમણા કાં વિખરાય છે પૂછો તો ખરા

ઘાયલને શું થાય છે પૂછો તો ખરા (૨)

દિલ છે તારી પાસ ને હું દૂર છું કોને કહું (૨)
આંધીમાં અટવાયો છું મજબૂર છું કોને કહું
ગુનો નથી પણ સજા મને કાં થાય છે
પૂછો તો ખરા

ઘાયલને શું થાય છે પૂછો તો ખરા

મન-મંદિર માં દેવ બનાવી જેની પૂજા કરતી'તી (૨)
આશાનાં દિવડા પ્રગટાવી ચરણે ફૂલો ધરતી'તી
એ અણમોલા ફૂલો કાં કરમાય છે
પૂછો તો ખરા

ઘાયલને શું થાય છે પૂછો તો ખરા (૨)