જનની જન્મભૂમિ શ્ચા, સ્વર્ગા દપી ગરીયસી

સોનીના ત્રાજવામાં રિંગણ ન તોલાય

2011-12-21T05:26:00.000-08:00

Read a very inspiring article by Gunvant Shah recently. Have been reading him for a long time now and I personally like his writing style a lot but this one ranks right up there amongst the best.
-------------------------------------------------

માણસ નામના પ્રાણીને ગુલાબ કરતાં ગુલકંદમાં વધારે રસ પડે છે. એને કેરી કરતાં અથાણામાં વધારે રસ પડે છે. એને મૂલ્ય કરતાં કિંમતમાં અને કિંમત કરતાં કમિશનમાં વધારે રસ પડે છે. બજાર આપણા માથા પર ચડી બેઠી છે. સ્ત્રીનું સૌંદર્ય પણ બજારને પનારે પડ્યું છે. સાધુનો આશ્રમ બજારમય બની રહ્યો છે. તરફડતી માછલીને પાણી પીવડાવવાની જરૂર નથી. એ તરફડતી હોય ત્યારે હળવેકથી એને પાણીમાં મૂકી દેવી સારી. બંગાળી લોકો માછલીને જલફલ કહે છે. માછલીનું હોવું એટલે જ પાણીમય હોવું. બજારમાં માછલીના ઢગલાબંધ મૃતદેહો ત્રાજવે તોલાય છે. લોકો એ મૃતદેહોને પણ ‘માછલી’ કહે છે. માણસની શબનિષ્ઠા ભારે હઠીલી છે. મરેલી માછલી કિંમતવાન છે, મૂલ્યવાન નથી.

વહેલી સવારે ફરવા નીકળતી વખતે માણસે અન્ય માણસની કંપનીના મોહમાંથી છુટવું જોઇએ. કંપની તો શીતળ પવનની, ઝાકળ ભીંજ્યાં વૃક્ષોની અને કુમળાં કિરણોની પણ હોય છે. શું પંખીઓનો કલરવ એ મધુર કંપની નથી? પ્રત્યેક સવારે અંધારાનો વિદાય સમારંભ ગોઠવાય છે. ઊગતો સૂર્ય અંધારાને હડસેલો મારીને ભગાડી નથી મૂકતો. પૂવૉકાશની ક્ષિતિજે ડોકિયું કરતાં પહેલાં સૂર્ય અંધારાને ધીરે ધીરે, હોલે હોલે, સમજાવી-પટાવીને ગ્રેસપૂર્વક વિદાય કરે છે.

આકાશના ટમટમતા તારાઓ ધીરે ધીરે અર્દશ્ય થતા રહે છે. સૂર્ય કેટલો ગ્રેસફુલ છે તે ઊઘડતી ઉષા દ્વારા આપણી સમજમાં આવે છે. સંધ્યાટાણે એવા જ ગ્રેસ સાથે અંધારું સૂર્યને વિદાય આપે છે. આથમી ગયા પછી પણ સૂર્યનું અજવાળું સ્વિચ પડે તેમ નષ્ટ નથી થતું. એ અજવાળું પ્રેમપૂર્વક અંધારાને ભેટે છે. અને પછી અદબભેર વિદાય થાય છે.

આપણા અહંકારને વિદાય આપવા માટે ઊઘડતી ઉષા અને સંકેલાતી સંધ્યાના સમયે બને તેટલા શૂન્યસ્થ થવાનું રાખવું જોઇએ. શૂન્યસ્થ થવું એટલે જ સ્વસ્થ થવું! મહાનગરમાં આવી બે મહાન ઘટનાઓની નોંધ પણ નથી લેવાતી. મહાનગરમાં બીજું બધું મળે, પરંતુ grace ન મળે. જ્યાં બધું જ બજારગ્રસ્ત હોય ત્યાં ગ્રેસ નથી હોતો. રાખી સાવંત પાસે ભરતનાટ્યમની નજાકત ક્યાંથી? ખીલેલા ગુલાબની કોમળ પાંદડી તો પવનની લહેરખી આવે તોય ખરી પડે! સંવેદનશીલતા જ્યારે (માઇક્રોફાઇન્ડ) કોમળતા પ્રાપ્ત કરે ત્યારે ગ્રેસ શક્ય બને છે. ગુલાબના ફૂલને કચડી નાખવા માટે બુલડોઝરની જરૂર નથી, માણસની આંગળીઓ જ પૂરતી છે. કોઇ કવિને દુ:ખી કરવા માટે હાથકડીની જરૂર નથી, એક કઠોર વાક્ય જ પૂરતું છે. એક દર્દમંદ શાયરે ગ્રેસનો મહિમા પંક્તિઓમાં પ્રગટ કર્યો છે.

પાઉં આહિસ્તા રખ, દર્દમંદોને રાસ્તે મેં ફૂલ બિખેરે હૈ!

સંવેદનશીલ આદમીને ઘાયલ કરવા માટે તો અમી-નીતરતી બે આંખ જ પૂરતી છે. આદમીને ઘાયલ કરવાની એ જ ખરી રીત છે. એવા આદમીને કરડાકીથી ભરેલી આક્રમક નજરથી ઘાયલ કરવો એ પાપ છે. એનું સંવેદનશીલ હૃદય તો સોનીના ત્રાજવા જેવું છે. સોનીનું ત્રાજવું તો ચોખાના પાંચ દાણા મૂકીએ તોય નમી પડે! આવા સંવેદનશીલ ત્રાજવામાં રિંગણ તોલવાની ગુસ્તાખી ન થાય. સમાજને આવી નઘરોળ ગુસ્તાખી કોઠે પડી ગઇ છે.

છોડના જતન માટે પાણીની ઝારી પૂરતી છે. અખરોટનું કોચલું તોડવા માટે સ્ટીમરોલરની શી જરૂર? મીણબત્તીના અનાક્રમક પ્રકાશ માટે અંગ્રેજીમાં ‘કેન્ડલ પાવર’ શબ્દપ્રયોગ જાણીતો છે. એ કેન્ડલ પાવર ટ્યૂબલાઇટના આક્રમણ સામે હારી ચૂકયો છે. અંધારું મીણબત્તીની જયોત સાથે આમન્યાપૂર્વક વરતે છે. આખરે તો મીણબત્તીની જયોત પણ મહાજયોત એવા વિરાટ સૂર્યની જ સગી દીકરી છે ને! કોઇ ઘાયલ કવિની આંખમાંથી સરી પડેલું અશ્રુબિંદુ આખરે તો મહાસાગરનું જ સંતાન! માનવસંબંધોમાં ક્યારેક વહેણ અને વમળની ભાઇબંધી હોય છે.

ક્યારેક એવું બને છે કે સાવ નજીક જણાતી વ્યક્તિ વાસ્તવમાં ખૂબ દૂર રહી જાય છે અને દૂર જણાતી વ્યક્તિ હૃદયના એકતારા પર કોમળ આંગળીઓ ફેરવતી રહે છે. મહાસાગરના ઊંડાણનો અણસાર સપાટી પર તરનારી સ્ટીમરને ક્યાંથી આવે? ડૂબકી મારીને મહાસાગરના પેટમાં પેસી જનારી સબમરીનને પણ મહાસાગરના અગાધ ઊંડાણનો પૂરો ખ્યાલ નથી આવતો. સપાટી પર તરતી સ્ટીમર તો વળી સબમરીન કરતાંય વધારે બોલકણી હોય છે તેથી સતત પીસવો વગાડતી રહે છે.

તમે કદી વહેલ માછલીનું મધુર સંગીત સાંભળ્યું છે? ઘણાં વર્ષો પર અવકાશયાન વોયેજર મહાયાત્રાએ અનંત ભણી ગયું ત્યારે વહેલના સંગીતની કેસેટ એમાં રાખવામાં આવી હતી. બીલીમોરામાં અવધૂતવાડીમાં યોજાયેલા અમારા વિચારશિબિરમાં એ કેસેટ ધરાઇને સાંભળવા મળેલી. (પૂરાં પચ્ચીસ વર્ષ સુધી પ્રતિવર્ષ યોજાયેલા એ શિબિરમાં સાહિત્યકારો, શિક્ષકો અને સુજ્ઞ વાચકો પોતાને પૈસે ભાગ લેતા અને મનગમતા એક પુસ્તકનો પરિચય કરાવતા.) ‘નેશનલ જયોગ્રાફિક’ સામિયક તરફથી એ કેસેટ ગ્રાહકોને ભેટરૂપે મળી હતી. જો એ કેસેટને બારગણી ઝડપે ફેરવવામાં આવે તો વહેલના સંગીતનો સ્વર પક્ષીઓના કલરવ જેવો સંભળાય છે. વહેલને પણ મહાસાગરના હૃદયનો પરિચય નથી હોતો, પરંતુ એને મહાસાગરના મૌનનો પરચો મળતો હોય છે.

ઘણુંખરું માણસની સમજણને વ્યવહારનો રંગ લાગી જાય છે. માણસનું મૂલ્યાંકન એના પોશાક પરથી અને પરિવારનું મૂલ્યાંકન ઘરના રાચરચીલા પરથી થઇ શકે? ક્યારેક માણસની કમાણી પર એને મળતા આદરનો આધાર રહેતો હોય છે. દુનિયા પ્રેમ નામની આકાશી ઘટનાનું મૂલ્યાંકન પણ પોતાની દેડકાસૃિષ્ઠને આધારે કરે છે. પ્રેમ જેવી અલૌકિક, અવ્યવહારુ અને સૂક્ષ્મ ઘટનાને સ્થૂળને ત્રાજવે તોલવાને કારણે સદીઓથી ગોટાળા થતા રહ્યા છે.

સોનીના ત્રાજવામાં રિંગણ તોલવાનો અવિવેક કાયમ થતો રહે છે. સમગ્ર સૃષ્ટિ પ્રેમની યુનિવર્સિટી છે. આવી બૃહત્ યુનિવર્સિટીના શાશ્વત ચાન્સેલર કૃષ્ણ જ હોઇ શકે. એ યુનિવર્સિટીનું કેમ્પસ ગોકુળમાં આવેલું છે. એ યુનિવર્સિટીનાં ધોરણો ખૂબ ઊંચાં છે. એમાં કર્મનો કાયદો જ ચાલે છે. એના અમલમાં સર્વલોકમહેશ્વર કૃષ્ણ પણ માથું મારતા નથી. પ્રેમનો સંબંધ તિજોરી જોડે નહીં છાબડી જોડે હોય છે. છાબડીને તાળું નથી હોતું. માનવ-ઈતિહાસમાં સુગંધ ક્યારેય તિજોરીમાં વસી નથી.

તિજોરીમાં તો કેવળ વાસી ચીજો જ સચવાઇ શકે. નવ્વાણુ ટકા લોકો તિજોરીને શરણે જાય છે. જેઓ છાબડીની સુવાસ પામે છે તેઓ હોપલેસ લઘુમતીમાં હોય છે. જીવનમાં પ્રાપ્ત થતું સર્વોચ્ચ સુખ પણ થોડાક વખતમાં કંટાળો ઉપજાવે છે. કંટાળાનું ખરું નિવાસસ્થાન તિજોરી છે. તિજોરી હોય ત્યાં તાળું હોવાનું અને તાળું હોય ત્યાં માલિકીભાવ હોવાનો જ! કંટાળો કદી છાબડીને નથી પજવતો. ખાલી છાબડીમાં પણ થોડીક સુવાસ બચેલી હોય છે.

મનુષ્ય કશુંક શોધી રહ્યો છે. એ શોધ નિરંતર છે. એની ઝંખના સત્ય કે અહિંસા કે કરુણા સાથે જોડાયેલી નથી. આ ત્રણે બાબતો ખૂબ જ ઊંચી છે, પરંતુ ઝંખના તો પ્રેમની જ હોવાની! સત્ય-અહિંસા-કરુણા આદર્શ જરૂર છે, પરંતુ માનવીય ઝંખના શાશ્વત પ્રેમ સાથે જોડાયેલી છે. એવી ઊધ્ર્વમૂલ માનવીય ઝંખનાની રાજધાનીનું નામ ગોકુળ છે.

-Gunvant Shah (Divyabhaskar 19-Dec-2011)

nice convertor tool

2011-05-29T05:37:00.002-07:00

http://gujarati.changathi.com/

સત ને વાગે છે શાની ઠેસ

2011-05-29T05:37:00.000-07:00

સત ને વાગે છે શાની ઠેસ
ઓ સાઈ ક્યો ને ,
સત ને વાગે છે શાની ઠેસ. ...(૧)
(૨)

કર્મિ ને કેમ છે કલેશ
ઓ સાઈ ક્યો ને
સત ને વાગે છે શાની ઠેસ.

સુરજ તો રોજ અહી આવે છે તોય કેમ દિવસ ને અંધારું લાગે
લાગે છે વાંકું ચૂકું તોય પાસ્ડી જેવું ક્યાય લાગે
આવા તોહ કોના છે આદેશ
ઓ સાઈ ક્યો ને ,
સત ને વાગે છે શાની ઠેસ.

સત ને વાગે છે શાની ઠેસ,
ઓ સાઈ ક્યો ને ,
સત ને વાગે છે શાની ઠેસ.

શ્રદ્ધા તો દુર જઈ ને બેઠી છે ને
...
નીતિ ને કોઈ તો રાખે દુર
કપટ ના ફલ જોયા મીઠા
અધમ ને આપે હવે ( didnt understand the word )
ઓ સાઈ ક્યો ને ,
સત ને વાગે છે શાની ઠેસ.

(accidently came across one of my music classes recordings .. didnt remember the words tho and certain words culdnt catch from the bad recording .. )

સુખ બજારમાં મળતું હોત તો એનો ભાવ શું હોત?

2011-04-12T22:20:00.001-07:00

સુખ બજારમાં મળતું હોત તો એનો ભાવ શું હોત? નાનુંસુખ સસ્તું અને મોટું સુખ મોંઘું હોત? સુખની પણ સિઝનહોત? ફેસ્ટીવલ ટાઈમમાં સુખના ભાવ વધારે અને સ્લેકસીઝનમાં સુખના દામ ઘટતાં હોત? સુખનું પણ સેલનીકળત? અમારે ત્યાંથી સુખ ખરદનાર વ્યક્તિને એક સુખસાથે બીજું સુખ મફત મળશે, એવી જાહેરાતો થતી હોત?

જો આવું હોત તો? તો લોકો સુખના પ્રાઈઝ ટેગ જોતાં હોત!પછી ભાવ જોઈને કહેત કે, ના ના, આ સુખ આપણનેપોસાય તેવું નથી. ભાવ જોઈને સુખી થવાને બદલે દુ:ખીથાત! અરછા, માણસ પોતાના દુ:ખ વેચી શકતા હોત? મારુંદુ:ખ લઈ લ્યો તો તમને આટલા રુપિયા આપીશ! દુ:ખખરીદનારાં લોકો મન ફાવે એવા ભાવ પડાવત? અને દુ:ખખરીદીને મળતાં રુપિયાથી એ લોકો સુખી થઈ જાત?

દુ:ખ વેચી શકાતું હોત તો તમારું કયું દુ:ખ વેચવા કાઢત?સુખ અને દુ:ખના ધંધા પણ મોલમાં ચાલતાં હોત? સુખઅને દુ:ખના પણ સેન્સેક્સ હોત? સુખ અને દુ:ખના ભાવમાંપણ સોના-ચાંદીની જેમ દરરોજ ચડાવ-ઉતાર આવતોહોત? સુખ ખરીદવું પડતું હોત તો આપણે કેટલા દુ:ખીહોત?


ઝરણાંનું દ્રશ્ય અને ખળખળ ઘ્વનિનો ભાવ શું હોત?કોયલનો અવાજ સાંભળવાનો પણ રીંગટોનની જેમ ચાર્જથતો હોત તો? પ્રેમ કરવાના પૈસા ચૂકવવાના થાય તો?સ્પર્શનો ખર્ચ કેટલો થાત? ટેરવું અડાડો તો એક રુપિયોઅને પાંચેય આંગળીથી સ્પર્શ કરો તો પાંચ રુપિયા? હસવુંપણ ચાર્જેબલ હોત! સ્મિત કરવાનો ભાવ જુદો, હાસ્યરેલાવવાના દર અલગ અને ખડખડાટ હસવાના રેઈટ પણજુદા!

સંપતિથી સાધનો ખરીદી શકાય છે પણ સુખ નહીં.એરકન્ડીશનર ખરીદી શકો પણ એસી બેડરુમમાં ઊઘઆવશે જ એવી કોઈ ગેરન્ટી નથી. સમજવા જેવી વાત એજ છે કે, એરકન્ડીશન એ સુખ નથી પણ ઊઘ એ સુખ છે.ઊઘ ચાર્જેબલ નથી. ઊઘનું જેને સુખ નથી એ લોકોનેઊઘની ગોળીઓ ખરીદીને ઊઘ ખરીદવી પડે છે.


ગોળીઓથી આવતી ઊઘ એ સુખ નથી, કારણ કે સુખનેચરલ હોય છે. કુદરત કેટલી સારી છે કે નેચરલ સુખઆપતી દરેક ચીજ- વસ્તુ એ આપણને કોઈ ચાર્જ વગરઆપે છે. સૂર્યના તેજ અને ચાંદનીના પ્રકાશનું લાઈટબીલજેવું બીલ આવતું નથી. બાથરૂમમાં શાવર નખાવવો મોંઘોપડે છે અને વરસાદ તદ્દન વિનામૂલ્યે મળે છે.

કુદરતને જો ધંધો જ કરવો હોત તો એ આપણી પાસેચાલવાનો, દોડવાનો, નાચવાનો, ગાવાનો અને ઝૂમવાનોપણ ચાર્જ લઈ શકતી હોત! કુદરત...
life is short,but beautiful... (got this over an email fwd)

2010-11-04T09:37:00.000-07:00

વિધિ ના લેખ ક્યારે સમજાયા છે, સુખ દૂખ તો જીવન ના પડછાયા છે, સાગર જેટલી વિશાડ દૂનિયા માં એક વ્યક્તિ નું ગમવું એજ તો કુદ્રત ની અનમોલ માયા છે..

got this over sms.. hence th8 of updating our blog with this post...enjoy...!!

અમુક વાતો હ્રુદયની ...

2010-07-06T15:10:00.000-07:00

અમુક વાતો હ્રુદયની બા’ર હું લાવી નથી શકતો,
કઈં અશ્રુઓ એવા છે કે ટપકાવી નથી શકતો.

કોઇને રાવ કે ફરિયાદ સંભળાવી નથી શકતો,
પડી છે બેડીયો એવી કે ખખડાવી નથી શકતો.

કળી ઉરની હું વિકસાવી કે કરમાવી નથી શકતો,
જીવન પામી નથી શકતો, મરણ લાવી નથી શકતો.

કોઈપણ દ્રુશ્યથી દિલને હું બેહલાવી નથી શકતો,
હજારો રંગ છે પણ રંગ માં આવી નથી શકતો.

ન જાણે સાનમાં શી વાત સમજાવી ગયુ કોઈ,
હું સમજુ છું છતા શબ્દોમાં સમજાવી નથી શકતો.

ન રડવાની કસમ ઉપર કસમ એ જાય છે આપ્યે,
ઊમટતા જાય છે અશ્રુ, હું અટકાવી નથી શકતો.

નિરંતર પાય છે કોઈ, નિરંતર પિઉં છું મદિરા,
પરંતુ જામ સાથે જામ ટકરાવી નથી શકતો.

નથી સમજાતુ આ છે મનની નિર્બલતા કે પરવશતા,
કદી પિધા વિના હું રંગમાં આવી નથી શકતો.

મુસીબત માંહે ખુદ્દારી મુસીબતની મુસીબત છે,
દુઆઓ હોઠ પર છે, હાથ લંબાવી નથી શકતો.

જીવન હો કે મરણ હો, કોઇ હો,એને કહી દે દિલ
કે “ઘાયલ” પી રહ્યો છે જાવ - એ આવી નથી શકતો.

અમૃત ‘ઘાયલ’

માતૃભાષા

2010-05-11T20:48:00.000-07:00

આ મહીને ગુજરાત રાજ્યની સ્થાપનાને ૫૦ વર્ષ થયા. ચોતરફ જયારે ગુજરાત અને ગુજરાતીઓ વિષે વાંચ્યું ત્યારે મન માં કઈક આવી લાગણીયો થયી..

જયારે પણ લાખો ત્યારે તે ભાષામાં જ લખવાનું મન થાય
વાંચન કરો તો પણ તે જ ભાષામાં વાંચવાનું ગમે
બોલવાનું થાય કે વાતો કરો તો પણ તે જ ભાષા બોલવી ગમે
પત્ર લખવાનો હોય અને થાય ચાલો ગુજરાતીમાં લખીએ
પુસ્તકાલયમાં જાવ અને ગુજરાતી વિભાગમાં થી દૂર જવું ન ગમે
ભાઈ બહેન, માં-બાપ, દોસ્તારો ના જુના લખેલ પત્રો સાચવી રાખો
કેમકે એ લાગણીઓ થી નિતરતા હોય છે, એમાંની મીઠી ભાષા ના લીધે
ભાષા કે જેમાં એક જ વાત કેટ-કેટલી અલગ અલગ રીતે કહી શકાય
અને જેના શબ્દો ના ભાષાંતર બીજી ભાષામાં શોધવા અશક્ય બની રહે
તે ભાષા કેટલી તો વિપુલ અને સમૃદ્ધ કે જેનો જોટો ન જડે
અવનવા શબ્દો અને તેના અવનવા અર્થ
વાક્યપ્રયોગ કરો કે કાવ્ય લાખો, શબ્દોની ખોટ નહિ
પ્રેમભરી લાગણીઓ દર્શાવવી હોય કે અત્યંત દુ:ખજનક પ્રસંગનું વર્ણન
કે પછી કોઈ ગુઢ વાત કે ભક્તિભાવ સભર કથા
ઉખાણા લખવા હોય કે કોઈ ગીત, હાઇકુ, નિબંધ કે વાર્તા
વિદેશીયો પણ એટલા રસપૂર્વક એને શીખે અને શીખવે
ત્યારે એમ થાય વાહ! ભાષા હોય તો આવી...
મારી માતૃભાષા ગુજરાતી જેવી.

-કાનન
૧લી મે, ૨૦૧૦

મન હતુ

2010-01-27T17:23:00.001-08:00

કેટ્લી નાજુક કડી એ જીન્દગી ના દાવ ની
જીત પર બાજી હતી ને હારવાનુ મન હતુ
કઈક વાતો આમતો ભુલી ગયો છુ હુ હવે
શ્વાસે શ્વાસે જે સદા સમ્ભારવાનુ મન હતુ
-- શાહ્બુદિન રાથોડ

રસ્તો નહીં જડે તો રસ્તો કરી જવાના ...

2010-01-24T14:08:00.000-08:00

રસ્તો નહીં જડે તો રસ્તો કરી જવાના,
થોડા અમે મુંઝાઇ મનમાં, મરી જવાના !

નિજ મસ્ત થઈ જીવન આ પૂરું કરી જવાના,
બિન્દુ મહિં ડૂબીને સિન્ધુ તરી જવાના.

કોણે કહ્યું કે ખાલી હાથે મરી જવાના ?
દુનિયાથી દિલના ચારે છેડા ભરી જવાના.

છો ને ફર્યા, નથી કંઈ દીથી ડરી જવાના,
એ શું કરી શક્યા છે, એ શું કરી જવાના.

મનમાં વિચાર શું છે? અવિરામ કંઈ દીપક છે,
પ્રકાશ આંધીઓ માં પણ પાથરી જવાના.

એક આત્મબળ અમારું દુ:ખ માત્રની દવા છે.
હર ઝખ્મને નજરથી ટાંકા ભરી જવાના.

સ્વયં વિકાસ છીએ, સ્વયં વિનાશ છીએ,
સ્વયં ખીલી જવાના, સ્વયં ખરી જવાના.

સમજો છો શું અમોને, સ્વયં પ્રકાશ છીએ !
દીપક નથી અમે કે ઠાર્યા ઠરી જવાના.

અય કાળ, કંઇ નથી ભય, તું થાય તે કરી લે
ઇશ્વર સમો ધણી છે, થોડા મરી જવાના ?

યાંત્રિક છે આ જમાનો ફાવે છે વેગવાળા,
એ યુગ ગયા વિચારી પગલાં ભરી જવાના.

દુનિયા શું કામ ખાલી અમને મિટાવી રહી છે?
આ ખોળીયું અમે ખુદ ખાલી કરી જવાના

- અમૃત ઘાયલ

મોબાઇલ માણસ

2009-08-15T23:50:00.000-07:00

lets come out of the sudden eclipse of no post on this blog..... :) Copy pasting from an email.. due respect to the poet, written wonderfully and has brought the essence of the present day life..

આ માણસ જાણે મોબાઇલ થઈ ગયો
જરૂર જેટલી જ લાગણીઓ
રિચાર્જ કરતો થઈ ગયો
ખરે ટાણે જ ઝીરો બેલેન્સ
દેખાડતો થઈ ગયો
આ માણસ જાણે મોબાઈલ થઈ ગયો!
સામે કોણ છે એ જોઈને
સંબંધ રિસિવ કરતો થઈ ગયો
સ્વાર્થનાં ચશ્મા પહેરી મિત્રતાને પણ
સ્વીચ ઓફ કરતો થઈ ગયો
આ માણસ જાણે મોબાઈલ થઈ ગયો!
આજે રીટા તો કાલે ગીતા એમ
મોડેલ બદલતો થઈ ગયો
મિસિસને છોડીને મિસને
એ કોલ કરતો થઈ ગયો
આ માણસ જાણે મોબાઈલ થઈ ગયો!
પડોશીનુ ઊંચું મોડેલ જોઈ
જુઓને જીવ બાળતો થઈ ગયો
સાલું, થોડી રાહ જોઈ હોત તો!
એવું ઘરમાં યે કહેતો થઈ ગયો
આ માણસ જાણે મોબાઈલ થઈ ગયો!
હોય બરોડામાં અને છું સુરતમાં
એમ કહેતો એ થઈ ગયો
આજે હચ તો કાલે રિલાયન્સ એમ
ફાયદો જોઈ મિત્રો પણ બદલતો થઈ ગયો
આ માણસ જાણે મોબાઈલ થઈ ગયો!
ઈનકમિંગ – આઉટ ગોઈંગ ફ્રીનાં ચક્કરમાં
કુટુંબનાં જ કવરેજ બહાર એ થઈ ગયો
હવે શું થાય બોલો
મોડેલ ફોર ટુ ઝીરો એ થઈ ગયો
આ માણસ જાણે મોબાઈલ થઈ ગયો!

2008-10-15T09:12:00.000-07:00

વાત વાત માં તમને વંકૂ પડે ને પાછી વાત નું વતેસર થઈ જાતું
શમણા ની ડાળ પર મહેકી મહેકી ને ફૂલ એકલુ આટૂલું રહી જાતું ને પાછી વાત નું વતેસર થઈ જાતું

(incomplete poem will complete as and how i recall it :) )

દૈનિક પ્રાર્થના

2008-10-01T10:35:00.000-07:00

~~~~~
ઇશનું આ રાજ છે આખું જે જે આ અવનિ વિષે
ત્યાગી ને ભોગવી જાણો વાંછો માં ધન અન્યનું
~~~~~
અસત્યો માંહેથી પ્રભુ પરમ સત્યે તું લઇ જા
ઉંડા અંધારેથી પ્રભુ પરમ તેજે તું લઇ જા
મહા મૃત્યુંમાંથી અમૃત સમિપે નાથ લઇ જા
તું હિણો હું છું તો તુજ દરસના દાન દઇ જા
~~~~~
ૐ તત્ સત્ શ્રી નારાયણ તું પુરુષોત્તમ ગુરુ તું
સિદ્ધ બુદ્ધ તું સ્કન્દવિનાયક સવિતા પાવક તું
બ્રહ્મમસ્દ તું અકળ શક્તિ તું ઇસુ પિતા પ્રભુ તું
રુદ્ર વિષ્ણુ તું રામ ક્રિશ્ન તું રહિમ તાઓ તું
વાસુદેવ ગોપી સ્વરુપ તું ચિદાનંદ હરિ તું
અદ્વિતીય તું અકાળ નિર્ભય આત્મલિંગ શિવ તું

~~~~~
સર્વદા સૌ સુખી થાઓ
સમતા સૌ સમઆચરો
સર્વત્ર દિવ્યતા વ્યાપો
સર્વત્ર શાંતિ વિસ્તરો
ૐ શાંતિઃ શાંતિઃ શાંતિઃ
~~~~~
આરતી કીજે શ્રી રઘુવરકી
દશરથ નંદન જય સિયાવરકી
આરતી કીજે રામ
શ્રી રામ શ્રી રામ
શ્રી રામ શ્રી રામ
~~~~~
જય ભોલે બમ્ બમ્ ભોલે
તુમ રામ દરસ મારગ ખોલે
જય ભોલે બમ્ બમ્ ભોલે
તુમ રામ દરસ મારગ ખોલે
જય ભોલે બમ્ બમ્ ભોલે
તુમ રામ દરસ મારગ ખોલે
શ્રી રામ જય જય રામ
~~~~~
ઓ ઇશ્વર ભજિયે તને મોટું છે તુજ નામ
ગુણ તારા નિત ગાઇયે થાય અમારા કામ
હેત લાવી હસાવ તું સદા રાખ દિલ સાફ
ભૂલ કદી કરીએ અમે તો પ્રભુ કરજે માફ
રાત્રે વહેલા જે સુવે વહેલા ઉઠે વીર
બળ બુદ્ધિ ને ધન વધે સુખમાં રહે શરીર
~~~~~

રાઘા માધવથી રિસાણી...

2008-09-24T19:37:00.000-07:00

રાઘા માધવથી રિસાણી (૨)
પીઠ ઘરીને ખૂણે ઉભી (૨)
ઘેલો ઘુંઘટ તાણી
રાઘા માધવથી રિસાણી

બંધ થયા બે દ્વાર હોષ્ઠના
કેદ પુરાણી વાણી હો...
બંધ થયા બે દ્વાર હોષ્ઠના
કેદ પુરાણી વાણી
અંતરના ઉકળાટે આવ્યા (૨)
પાપણ ઉપર પાણી
રાઘા માધવથી રિસાણી

કારણ બીજુ કાંઇ હતુ ના ને
વાત હતી એક નાની હો...
કારણ બીજુ કાંઇ હતુ ના ને
વાત હતી એક નાની
વાંસળી મારી કેમ જડે ના (૨)
બોલ્યો કન્હૈયો તાણી
રાઘા માધવથી રિસાણી

(ક્યાં પેલો એક વાંસનો ટુકડો ને
ક્યાં હું રૂપની રાણી) (૨)
એ અભિમાનના તાપે સુકાણી (૨)
સ્નેહ તણી સરવાણી
રાઘા માધવથી રિસાણી
રાઘા... રાઘા... રાઘા...
રાઘા માધવથી રિસાણી

ગાયકઃ પુરુષોત્તમ ઉપાધ્યાય

કયાં ગઈ આપણા ગુજરાતી ઓ ની વ્યવ્સાઈ સૂજ?

2008-09-20T06:10:00.000-07:00

કયાં ગઈ આપણા ગુજરાતી ઓ ની વ્યવ્સાઈ સૂજ? આપણી પેઢી ના યુવાન ને યુવતી ઓ ને આસાની થી હવે મોટી પેઢી માં નોકરી મલી જતા વ્યવ્સાઈ સૂજ ઓછી થ્તી જણાઇ છે. આપનો શું મત છે?

લાશ મારી પરંતુ તરાવી દીધી !!

2008-08-28T09:58:00.000-07:00

થાય સરખામણી તો ઊતરતા છીએ, તે છતાં આબરુને દીપાવી દીધી,
એમના મહેલ ને રોશની આપવા ઝૂંપડી પણ અમારી જલાવી દીધી.

ઘોર અંધાર છે આખી અવની ઉપર, તો જરા દોષ એમાં અમારોય છે,
એક તો કંઈ સિતારા જ નહોતા ઊગ્યા, ને અમે પણ શમાઓ બુઝાવી દીધી.

બીક એક જ બધાને હતી કે અમે ક્યાંક પહોંચી ન જઈએ બુલંદી ઉપર,
કોઈએ પીંજરાની વ્યવસ્થા કરી, કોઈએ જાળ રસ્તે બિછાવી દીધી.

કોઈ અમને નડ્યા તો ઊભા રહી ગયા, પણ ઊભા રહી અમે ના કોઈ ને નડ્યા,
ખુદ અમે તો ન પહોંચી શક્યા મંઝિલે, વાટ કિંતુ બીજાને બતવી દીધી.

કોણ જાણે હતી કેવી વર્ષો જૂની જિંદગીમાં અસર એક તનહાઈની?
કોઈએ જ્યાં અમસ્તું પૂછ્યું, ‘કેમ છો’, એને આખી કહાણી સુણાવી દીધી.

દિલ જવા તો દીધું કોઈના હાથમાં, દિલ ગયા બાદ અમને ખરી જાણ થઈ,
સાચવી રાખવાની જે વસ્તુ હતી, એ જ વસ્તુ અમે તો લૂંટાવી દીધી.

જીવતાં જે ભરોસો હતો ઈશ પર, એ મર્યા બાદ્ ‘બેફામ’ સાચો પડ્યો,
જાત મરી ભલે ને તરાવી નહીં, લાશ મારી પરંતુ તરાવી દીધી.

-‘બેફામ’

કહેવાય નહી !!!!

2008-07-10T11:29:00.000-07:00

મન મરણ પહેલા મરી જય તો કહેવાય નહી
વેદના કામ કરી જાય તો કહેવાય નહી

આંખથી અસ્રુ ખરી જાય તો કહેવાય નહી
ધૈર્ય પણ પાણી ફરી જાય તો કહેવાય નહી

એની આંખોને ફરી આજ સુઝી છે મસ્તી...
દીલ ફરી મુજથી ફરી જાય તો કહેવાય નહી

આંખડી ભોળી, વદન ભોળુ, અદાઓ ભોળી..
પ્રાણ એ રુપ હરી જાય તો કહેવાય નહી...

કંઇ મજા મીઠી તડપ્વામાં મળે છે એ ને...
દીલ વ્યથા વે રે વરી જાય તો કહેવાય નહી

આંખનો દોષ ગણે છે બધા દીલ ને બદ્લે...
ચોર નીર્દોષ ઠરી જાય તો કહેવાય નહી

શોક્નો માર્યો તો મરશે નહી તમારો આ "ઘાયલ"
ખ્શી નો માર્યો મરી જાય તો કહેવાય નહી

- અમૃત ‘ઘાયલ’

જૉક્સ

2008-07-02T10:23:00.000-07:00

એક વાર છગન અને મગન વાતો કરતા હતા.

છગનઃ લ્યા, તારી પાછળ વાઘ પડે તો તું શું કરે?
મગનઃ તો હું દોડવા માંડું.

છગનઃ અને જો વાઘ પણ તારી પાછળ દોડવા માંડે તો તું શું કરે?
મગનઃ તો હું જલ્દી થી દોડવા માંડું.

છગનઃ જો વાઘ પણ તારી પાછળ જલ્દી થી દોડવા માંડે તો?
મગનઃ તો હું એનાથી પણ વધુ ઝડપ થી દોડવા માંડું.

છગનઃ પછી વાઘ પણ વધુ ઝડપ થી દોડવા માંડે તો તું શું કરે?
મગનઃ તો પછી હું ઝાડ પર ચડી જાઉ.

છગનઃ અને જો વાઘ પણ તારી પાછળ ઝાડ પર ચડી જાય તો તું શું કરે?
મગનઃ પછી મારે ક્યાં કાંઇ કરવાનું હોય? જે કરવાનું હોય તે તો વાઘે હોય ને.

No Title

2008-07-01T11:15:00.000-07:00

હજી આંખમાં જાણે ફરકે છે કોઇ
હજી મીઠું શરમાઇ મરકે છે કોઇ

વિખૂટાં પડ્યાં તોયે લાગે છે ‘ઘાયલ’
હજી પણ રગેરગમાં સરકે છે કોઇ

- અમૃત ‘ઘાયલ’

ખૂબ અંદરબહાર જીવ્યો છું
ઘૂંટેઘૂંટે ચિકાર જીવ્યો છું

હું ય વરસ્યો છું ખૂબ જીવનમાં
હું ય બહુ ધોધમાર જીવ્યો છું

બાગ તો બાગ, સૂર્યની પેઠે-
આગમાં પુરબહાર જીવ્યો છું

આમ ‘ઘાયલ’ હું અદનો શાયર, પણ
સર્વથા શાનદાર જીવ્યો છું

- અમૃત ‘ઘાયલ’

એક એવી સફરમાં છું !!!!

2008-06-11T11:00:00.000-07:00

કેમ લાગે છે કે સફરમાં છું?
હું તો મારા જ ખુદના ઘરમા છું.

પાંદડે પાંદડે ઉદાસી છે,
મારા મનથી હું પાનખરમાં છું.

રાત જેવા તમામ દિવસો છે,
કોણ જાણે હું કયા પ્રહરમાં છું .

મારા હાથે હું તોડી રાજમહેલ,
સાવ ખંડેર જેવા ઘરમાં છું.

ખાર જેવાં બધાં જ પુષ્પો છે,
ભરવસંતે હું પાનખરમાં છું.

માર્ગ મંજિલ કે ના વિસામો છે,
એક એવી સફરમાં છું.

કાજળભર્યાં નયનનાં કામણ મને ગમે છે !!!

2008-06-02T10:39:00.000-07:00

કાજળભર્યાં નયનનાં કામણ મને ગમે છે;
કારણ નહીં જ આપું કારણ મને ગમે છે.

લજ્જા થકી નમેલી પાંપણ મને ગમે છે;
ભાવે છે ભાર મનને, ભારણ મને ગમે છે.

જીવન અને મરણની હરક્ષણ મને ગમે છે;
એ ઝેર હોય અથવા મારણ, મને ગમે છે.

ખોટી તો ખોટી હૈયાધારણ મને ગમે છે;
જળ હોય ઝાંઝવાંનાં તોપણ મને ગમે છે.

હસવું સદાય હસવું, દુઃખમાં અચૂક હસવું,
દીવાનગી તણું આ ડહાપણ મને ગમે છે.

આવી ગયાં છો આંસુ, લૂછો નહીં ભલા થઇ,
આ બારે માસ લીલાં તોરણ મને ગમે છે.

લાવે છે યાદ ફૂલો છાબો ભરી ભરીને,
છે ખૂબ મહોબતીલી માલણ, મને ગમે છે.

દિલ શું હવે હું પાછી દુનિયાય પણ નહીં દઉં,
એ પણ મને ગમે છે, આ પણ મને ગમે છે.

હું એટલે તો એને વેંઢારતો રહું છું,
સોગંદ જિંદગીના! વળગણ મને ગમે છે.

ભેટ્યો છું મોતને પણ કૈં વાર જિંદગીમાં!
આ ખોળિયાની જેમ જ ખાંપણ મને ગમે છે!

‘ઘાયલ’ મને મુબારક આ ઊર્મિકાવ્ય મારાં,
મેં રોઇને ભર્યાં છે, એ રણ મને ગમે છે.

- અમૃત ‘ઘાયલ’

જૉક

2008-05-20T11:00:00.000-07:00

એક ભાઇ કચ્છના રણ થી નજીક રહેતા હતા એટલે જ્યારે ઘરે કોઇ મહેમાન આવે ત્યારે રણ જોવા લઇ જાય. એક વાર એક મહેમાન આવ્યા એટલે ફરી વાર રણ માં જવાનું થ્યું.

રણમાં થોડું ચાલ્યા હશે ત્યાં તો યજમાનને રેતીમાં એક ટોપો દેખાણો. કોઇ દિવસ આમ રણમાં ટોપો જોયેલો નહિ એટલે થોડું અચરજ જેવું લાગ્યું. નજીક જઇને ટોપો ઉંચો કર્યો તો વાળ દેખાણા... હવે તો વધારે ઇંતેજારી થઇ કે આ શું વળી?

ધીમે ધીમે કરી ને રેતી ખસેડવા મંડ્યા ત્યાં તો કપાળ દેખાણું અને પછી આંખ્યું અને નાક અને વળી પાછી આંખ્યો પટપટાવે... એટલે વધુ રેતી ખસેડી તો પાછું મોઢુંય દેખાણું... આજુ-બાજુ માં થી વધારે રેતી ખસેડી એટલે રેતીમાં હતા ઇ ભાઇ બોલ્યા "તમારે તો હજી ઘણું બધું ખોદવું પડશે..." યજમાન પૂછે "કેમ?" ઓલો કહે "હું સાંઢિયા પર બેઠો છું..." યજમાન બધી રેતી પાછી એના માથા પર નાંખી ને ટોપો ઓઢાઢી ભાગ્યા.

કાઠિયાવાડી જોક

2008-04-29T16:13:00.000-07:00

એક ભાઇ ગામના પાદરેથી પસાર થતા'તા. થોડે દૂર એક કાકા બેઠા'તા એને પૂછ્યું "એ કાકા! પડધરી જાતા કેટલી વાર લાગે?" બે-ત્રણ વાર પૂછ્યું પણ કાકાએ કાંઇ જવાબ નો આપ્યો, સામુય નો જોયું. એટલે ઓલો હાલ્વા મંડ્યો. થોડેક આગળ ગ્યો ત્યાં કાકાએ હાથનો ઇશારો કરતા સાદ પાડ્યો "એલા એ...ઇ! આ...ઇ આવ...". ઓલા ને કેઃ "દોઢ કલાક થાશે". ઓલો તો ખીજાણો! "હું ક્યાર્નો રાડ્યું નાખું છું તે હમણા જ કેમ કીધું?" કાકા કે "મારે તારી હાલ તો જોવી પડે ને..."

એક ટૂકીં વાર્તા

2008-04-17T13:06:00.000-07:00

સાંજના પાંચ વાગ્યા હતા અને હસિત રોજ ના ક્રમ મુજબ દોસ્તારો સાથે નોકરીએ થી પાછો આવતી વખતે ચા ની લારીએ ઉભો રહ્યો. આજે રામજીભાઇ ની લારી બંધ હતી એટલે બાજુની ગલીમાં લારી હતી ત્યા જવાનું નક્કી કર્યું. કાયમની ટેવ મુજબ બધાએ પોત-પોતાને પસંદ પડે એવી ચા મંગાવી - કડક, મીઠી, ગરમા-ગરમ.

થોડી વાર થઇ ને એક છોકરો આવી ને ચા આપી ગયો. હસિત બસ એની સામે જોઇ જ રહ્યો. એને લાગ્યું કે એણે એને પહેલા ક્યાંક જોયો છે. દોસ્તારો સાથે ચાલી રહેલ હસીં મજાકમાં એનું મન ન લાગ્યું... બસ વિચાર કરતો રહ્યો કે એણે એને ક્યાં જોયો હોઇ શકે.

મન વિચારોના ચગડોળે ચઢ્યું... ત્યાં એને યાદ આવી ગયું "અરે! આ તો ગીજુભાઇ ના ચોક પાસે રહેતો એ રાજુ! પણ એ અહિયા કેવી રીતે હોય? ઘરથી આટલે દૂર? ક્યાં રાજકોટ અને ક્યાં અમદાવાદ! આટલા વર્ષે... મને બસ એવો ભાસ થયો હશે બે ઘડી માટે? પણ એ લાગે છે તો રાજુ જ" છેવટે એનાથી ન રહેવાયું એટલે થોડી વારે પેલો ફરી થી પોતાની તરફ આવતો હતો ત્યારે એને ઇશારો કરી ને બોલાવ્યો અને ધીમે થી એનું નામ પુછ્યું. પેલા એ થોડું અકળાઇને કહ્યું "ચમન"... એટલે હસિત કહે "ચમન? રાજુ નહિ? તુ તો રાજુ જ લાગ્યો મને પહેલા... રાજકોટ યાદ નથી? આપણે ગીજુભાઇ ના ચોક માં સાથે રમતા... યાદ નથી આવતું?" ચમન થોડો ભોઠોં પડી ગયો અને વધુ અકળાઇ ને બોલ્યો "હુ કોઇ રાજુ કે ગીજુભાઇ ને નથી ઓળખતો અને મે કોઇ દિવસ રાજકોટ જોયું નથી." આમ બોલી તે માથું ધુણાવતો પોતાના કામે વળગ્યો અને બીજા ઘરાક માટે ચા નો ઓર્ડર લેવા જતો રહ્યો.

હસિત બસ એને એકીટસે જોઇ રહ્યો. વિચાર કરતો રહ્યો કે આ રજુ કેમ ખોટુ બોલે છે? બાકી ભાઇબંઘ-દોસ્તારો ચા પતાવી ઘર તરફ રવાના થવાની તૈયારી માં હતા પણ હસિત નું મન રાજુ ને ફરી થી એક નજર જોવાનુ હતું, એની સાથે વાત કરવાનું હતું. "ઘરથી આટલે દૂર કોઇક ઘરની નજીક રહેતું મળે તે કેવું લાગે તે તો જેને ઘરથી દૂર રહેવું પડે એને જ ખબર હોય ને", એણે વિચાર્યું. પછી જતા જતા થોડો આડો થઇ ને લારી ની પાછળ રાજુ... એટલે કે ચમન ને શોધવા નજર કરી.

ચમન ક્યાંય ન દેખાયો એટલે પોતાનો બગલથેલો ખભે નાંખી ચાલવા લાગ્યો. વિચારો માં મગ્ન... મનોમન રાજકોટમાં ગીજુભાઇના ચોકમાં બધા છોકરાવ સાથે રમવા લાગ્યો. "વર્ષો ના વ્હાણા ક્યાં વિતી ગયા ખબર ન પડી."

થોડા ડગલા ચાલ્યો હશે ને ત્યાં તો ચમન આવ્યો, દોડતો, આંખો માં આંસું... એટલો ગળગળો થઇ ગયો હતો કઇ બોલી નો શક્યો. એને ગળામાં ડૂમો ભરાઇ ગયો. માંડ માંડ બોલી શક્યોઃ "હસિત્ભાઇ! હું... રાજુ... છું... પણ તમને ખબર કેવી રીતે પડી???" એને બહુ નવાઇ લાગી.

હસિત હસી પડ્યો, મનમાં એને ઘણો આનંદ થતો હતો જૂનો દોસ્ત મળ્યો, તે પણ આટલા વર્ષે અને આટલે દૂર. પછી એના ચહેરા પર નાનુ એવું સ્મિત રેલાયું અને ઘડીના છઠ્ઠા ભાગમાં રાજુ નો રડતો ચહેરો પોતાની સમક્ષ જોઇ જતું રહ્યું. પોતાની યાદશક્તિ સારી હશે એમ કહી એણે રાજુ ને વાત કરવા દીઘી. રાજુ હવે થોડો સ્વર્થ થયો હોઇ એના અવાજમાં પણ જાણે એક રણકો હતો કે જાણે કોઇક પોતાનું મળે ત્યારે આપણે અનુભવિયે.

રાજુએ પોતે રાજકોટ છોડ્યા ને કેટલા વર્ષો થઇ ગયાની વાત કરી અને પછી પોતે ઘણો ઉદાસ થઇ ગયો. બોલ્યોઃ "હસિત્ભાઇ, એક વાર ઘર છોડો ને પછી પાછું જવું કેટલું મુશ્કેલ છે તે મને જ પૂછો. ઘરે બધા સાથે ઝગડો કરી ને, ગુસ્સામાં ને ગુસ્સામાં ઘર તો છોડી દીધું પણ પછી શું થશે એનો ક્યારેય વિચાર નોહ્તો કર્યો. અને હવે ઘર માં બધાને શું મોઢું દેખાડું પાછા જઇને? કે હું જ ખોટો હતો? મારો ઘમંડ મને એવું નથી કરવા દેતો. મારી તો બધા ને એ જ સલાહ છે કે કોઇ દિવસ ઘરવાળા લોકો સાથે ગમે તેટલો ઝગડો કરો પણ ક્યારેય ભૂલમાં પણ ઘર નહિ છોડતા. કેમકે ઘર છોડ્યા પછી પાછું ઘરે જવું લાગે છે એટલું સહેલું નથી. અને બસ જોવો આજે અહિયા નોકરી કરું છું અને ગુજરાન ચાલે છે પણ ઘર પણ ઘણું યાદ આવે પણ શું કરી શકું? બસ જીંદગી ચાલ્યે જાય છે. કોઇ જૂના લોકોની વાત યાદ કરાવે તો ન ગમે કેમકે ઘર બહુ યાદ આવે છે, અને તમે જ્યારે રાજુ કહી ને બોલાવ્યો ત્યારે હુ ગભરાઇ ગયો કે આ મને કેમ ઓળખે? અને પછી મારા થી ન રહેવાયું... ઘર બહુ યાદ આવી ગયું એટલે દોડતો આવ્યો તમને મળવા. ઘણી વાર બધા યાદ આવે, મમ્મી-પપ્પાની તબિયત કેવી હશે? સૌ કુશળ તો હશે ને? આંખો ભરાઇ આવે..." રાજુ આગળ ન બોલી શક્યો... એની આંખો ભરાઇ આવી. હસિતે રાજુ ના ખભા પર હાથ મૂક્યો, વિચાર્યું એને જે કઈ સાંત્વના મળે.

રાજુની વાત સાંભળી હસિત ને મન માં ઘણું દુઃખ લાગ્યું. પોતે પણ કઇ બોલી ન શક્યો. એને રાજુનેે ઘણું કહેવું હતું, પણ અત્યારે? એનું મન ન માન્યું એટલે રાજુ સાથે બીજી થોડી આડી-અવળી વાતો કરી, હાથ મિલાવી છૂટા પડ્યા. વિચારો ના વા-વંટોળ સાથે, આવ્યો હતો એના કરતા થોડા ભારે દિલે, પોતે પણ ઘર તરફ રવાના થયો.

કાનન
૪/૧૭/૨૦૦૮

ઉભો થા

2008-04-12T21:06:00.000-07:00

બે-ચાર મહિના પહેલા કોઇકે આ ગીત મોકલ્યું ત્યારે જ ટાઇપ કરેલ પણ આજે પોસ્ટ કરવાનો મોકો મળ્યો. આપણે જોકે ગુજરાતીમાં રૅપ-સોન્ગ હોય નહિ પણ હવે તો જમાનો જ જૂદો આવ્યો છે એટલે બધુ ચલે ભૈ. :P

ગીત સાંભળવા જયદીપભાઇ ના બ્લોગ પર જજો.

----------------------------------------------------
maaro baapo bahu kharaab se
unghva j nath deto
hu gamme etlu karu n toy ene haaru j no laage
havaar ma pata maare, uthaade
uth, uth
ubho thaa zoy kaus
haalo mara bedroom ma jovus tamaare hu thaish
haa

ala ketlu kidhu pan betho nathi thaato
tu betho tha betho tha
unghva dhyo ne
ala ketlu kidhu pan betho nathi thaato
tu ubho tha ubho tha
kyaar no tane betho karu toy tu nathi thaato
ubho tha ubho tha

alya ketlu kidhu pan betho nathi thaato
tu ubho tha ubho tha
kyaar no tane betho karu toy tu nathi thaato
ubho tha
please ubho tha ne
raate modo huve se ne havaar modo uthe
kaam-kaaj karvu nai ne bapa ne tu loote
nakkamo kaam vagar no baar rakhde
jaat jaat na bhaibandh ni haare rakhde
ghadik ma ke hu sher bajaar nu karu su
ghadik ma ke hu bapunagar jaau su

harkhi rite sotadi ne nokri nathi karto
vali paachho ke hu liril thi naau su
zyaare zove tyaare pan na galle ne galle
bhale tara bapa tali zaay haav talle
taare lidhe maara mathe dhola aavi gya
taare lidhe len-daaro gher aavi gya
roj roj haalva ne chalva may nakhra?
kapda pere tyaare kare kaach haame nakhra
nava nava kapda peri roj kare lafra
tane janam aapi mara dada e kapra??
aat aatlu kaus toy ubho nathi thato tu ubho tha ubho tha

kyaar no tane ubho karu toy tu nathi thaato
ubho tha ubho tha

ala ketlu kidhu pan betho nathi thaato
tu ubho tha ubho tha
kyaar no tane betho karu toy tu nathi thaato
ubho tha ubho tha

hamna paachho ke mane lagan karva se
sokri na baap ne raaji karva se
khabardaar jo painvaa nu naam lidhu se
kamaato nathi ne paasa lagan karva se
navratri ma roj raate char vaage aave
chhodiyo ne bike upar gher muki aave
roj roj navi benpaniyo fasaave
rang-berangi dhotiya na kharcha karaave
paachho ke bapa thoda petrol na to aapo
gaadi na na hoy to scooter na to aapo
me kidhu tara baap ne petrol pump se
to mane ke peli na baap ne petrol pump se
dandiya no shokh hoy to police walo tha
pachhi ek dandiyo lai ne navratri ma za
haath joya bhai kai kaam-kaaj kar
paisa peda kar pachhi roj jalsa kar
aat aatlu bhasu su toy ubho nathi thato tu
ubho tha ubho tha
kyaar no tane kaus toy ubho nathi thaato
tu ubho tha

chal ey ubho tha
aat aatlu kaus toy ubho nathi thaato
tu ubho tha ubho tha

aat aatlu bhasu su toy ubho nathi thaato
tu ubho tha ubho tha

e sodi aa bau bagdi gyos ho

aa jo aa navi j bike lidhis hamna

college ma aivo etle bike apaavi
to bhainva ne badle to chhokri pataavi
result ma paanch ma thi tain ma naapaas
khisa ena kholo to pogram na paas
ganit ma pachis ne account ma ter
english ma tain ne baaki leela laher
bhanva ma mindu ne girl friend be
college ma gulli ane parking ma re
taare lidhe telephone nu bill vadhi gyu
mobile ne lidhu maaru pressure vadhi gyu
hi neeta kem so ne hi rita kem so
kok di to mane puchh hi bapa kem so
kamaavaa ma tu raish jo haav aavo
to ek di taaro baap bani jaase baavo
raate bhai party kare badha kare dance
no dekhade chhokri ne no aape chance
aana karta maari saathe ver ??? faati mua
ubho tha ubho tha
aat aatlu bhasu su toy ubho nathi thato tu
ubho tha ubho tha

ketketlu kidhu pan betho nathi thato
tu betho tha ubho tha

kyaar no tane betho karu toy tu nathi thaato
betho tha ubho tha

aat aatlu kidhu pan betho nathi thaato
tu betho tha ubho tha

ey kyaar no tane kaus toy ubho nathi thaato
tu ubho tha

kaka, tame chinta na karsho
have chhe ne ene ubho chhe ne hu karish

2008-04-02T09:12:00.000-07:00

તકદીર ખુદ ખુદાએ લખી પણ ગમી નથી,
સારું થયું કે કોઈ મનુજે લખી નથી;

કેવા શુકનમાં પર્વતે આપી હશે વિદાય,
નિજ ઘરથી નીકળી નદી પાછી વળી નથી;

શ્રદ્ધાનો જો હો વિષય તો પુરાવાની શી જરૂર?
કુરાનમાં તો ક્યાંય પયગંબરની સહી નથી;

ડૂબાડી દઈ શકું છું ગળાબૂડ સ્મિતને,
મારી કને તો અશ્રુઓની કંઈ કમી નથી;

મૃત્યુની ઠેસ વાગશે તો શું થશે ‘જલન’,
જીવનની ઠેસની હજુ કળ વળી નથી.

_____________________________
contribution from soham's blog

2008-03-21T00:31:00.000-07:00

કર વિચાર તો પામ

અમે અમદાવાદી

2008-03-08T20:04:00.000-08:00

નદી ની રેત પર રમતું આ નગર ફરિ મળે ન મળે
ફરી આ દ્રશ્ય સ્મ્રુતિપટ પર મળે ન મળે

ભરિ લો આંખમા રસ્તાઓ બારીઓ ભીતો
પછી આ શહેર, આ ગલિઓ, આ ઘર મળે ન મળે

વતનની ધૂળથી માંથુ ભરી લઊ આદીલ
આ ધુળ ફરી ઉમ્રભર મળે ન મળે

કવિ આદીલ મન્સૂરી સાહેબ ની આ રચના અચાનક યાદ આવિ ગઈ. સમ્રાટ શાહજહાને જે શહેર ની ધૂળ જોઇ ને ગર્દાબાદ નામ આપ્યું હતુ એજ શહેરની ધૂળ ને કવિ માંથે ચઢાવાની વાત કરે છે!!કવિને જ્યારે અમદાવાદ છોડી ને જવાનુ બન્યું તે સમયે રચાયેલી આ ગઝલ. આ સાથે જ મહાન ગીતકાર અને સંગીતકાર અવીનાશ વ્યાસ દ્વારા રચાયેલ અને અમદાવાદનાં અસલ ઇતિહાસ, ભૂગોળ અને મીજાજ ને બયાન કરતુ આ ગીત પ્રસ્તુત છે...

અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
જેનું પાણી લાવ્યું તાણી ભારતની આઝાદી
ભાઈ અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી...

અમદાવાદનાં જીવનનો સુણજો ઇતિહાસ ટચુકડો
અરે અમદાવાદનાં જીવનનો સુણજો ઇતિહાસ ટચુકડો
જ્યાં પહેલા બોલે મીલનું ભુન્ગળું પછી પુકારે કૂકડો
સાઈકલ લઈ ને સહુ દોડે રળવા રોટીનો ટૂકડો
પણ મીલ મન્દીરનાં નગેદેશ્વરનો રસ્તો ક્યાં છે ઢૂકડો
મીલ મજ્દૂરની મજદૂરી પર શહેર તણી આબાદી

ભાઈ અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી...

હે ઉડે હવામાં ધોતીયું ઉઉઉઉઉઉઉઉઉઉઉઉ
ઉડે હવામાં ધોતીયું ને પહેરિ ટોપી ખાદી
ઊઠી સવારે ગરમ ફાફડા ગરમ જલેબી ખાધી
ઊઠી સવારે ગરમ ફાફડા ગરમ જલેબી ખાધી

આમ જુવો તો સુકલકડી ને સુરત લાગે માંદી
હે આમ જુવો તો સુકલકડી ને સુરત લાગે માંદી
પણ મનફાવે તો ભલભલાની ઉથલાવી દે ગાદી
હે દાદાગીરી કરે બધે છોકરા આઆઆઆઆઆ
દાદાગીરી કરે બધે છોકરા, છોકરીઓ જ્યાં દાદી

ભાઈ અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
જેનું પાણી લાવ્યું તાણી ભારતની આઝાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી

પોળની અંદર પોળ, ગલી મા ગલી
ગલી પાછી જાય શેરી મા ઢળી
શેરી પાછી જાય પોળમા વળી
વળી પાછી ખડકીને અડકીને ખડકી ચલી

પોળની અંદર પોળ, ગલી મા ગલી
ગલી પાછી જાય શેરી મા ઢળી
શેરી પાછી જાય પોળમા વળી
વળી પાછી ખડકીને અડકીને ખડકી ચલી.

અરે મુમ્બઈની કોઇ મહીલા જાવા જમાલપુર નીકળી
અરે મુમ્બઈની કોઇ મહીલા જાવા જમાલપુર નીકળી
ને વાંકીચુકી ગલી ગલીમાં વળી વળી ને ભલી
ભાઇ માણેક્ચોકથી નીકળી પાછી માણેક્ચોકમા મળી.

આવી તો ભાઈ બહુ કેવાની આતો કહિ નાખી એકાદી
ભાઈ અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
જેનું પાણી લાવ્યું તાણી ભારતની આઝાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી
અમે અમદાવાદી અમે અમદાવાદી...

2008-02-02T05:23:00.000-08:00

આકાશ્ ગંગા સૂર્ય ચંદ્ર તારા
સંન્ધયા ઊષા કોઇ ના નથી..(1)

કોની ભૂમી કોની નદી
કોની સાગર્ ધારા
ભેદ્ કેવડ્ શબ્દ્
મારા ને તમારા

(1)

એજ હાસ્ય એજ રુદન
આશા ને નિરશા
એજ માનવ ઉર્મી
પ્રાન્ત ભીન ભાષા

(1)

ઘાયલને શું થાય છે

2008-01-04T17:35:00.000-08:00

ઘાયલને શું થાય છે પૂછો તો ખરા (૨)
આંખ મિલાવી આંખ કાં સંતાય છે
પૂછો તો ખરા
ઘાયલને શું થાય છે પૂછો તો ખરા

પ્રેમનો અંજામ પણ આવો હશે ન્હોતી ખબર (૨)
દિલ દઇ દિલ્દાર પણ છોડી જશે ન્હોતી ખબર
આંખે આવી શમણા કાં વિખરાય છે પૂછો તો ખરા

ઘાયલને શું થાય છે પૂછો તો ખરા (૨)

દિલ છે તારી પાસ ને હું દૂર છું કોને કહું (૨)
આંધીમાં અટવાયો છું મજબૂર છું કોને કહું
ગુનો નથી પણ સજા મને કાં થાય છે
પૂછો તો ખરા

ઘાયલને શું થાય છે પૂછો તો ખરા

મન-મંદિર માં દેવ બનાવી જેની પૂજા કરતી'તી (૨)
આશાનાં દિવડા પ્રગટાવી ચરણે ફૂલો ધરતી'તી
એ અણમોલા ફૂલો કાં કરમાય છે
પૂછો તો ખરા

ઘાયલને શું થાય છે પૂછો તો ખરા (૨)

કોના પાછળ ભાગવું હવે ?

2008-01-01T18:03:00.000-08:00

મૃગજળ ની પાછળ ન ભાગો,
એ તો એક આભાસ હોય છે,

સ્વપ્નની પાછળ ન ભાગો,
એ તો એક અહેસાસ હોય છે,

સુંદરતા પાછળ ન ભાગો,
એ તો એક દેખાવ હોય છે,

એવા મિત્રો પાછળ ન ભાગો,
જે ખાય ને ખોદનારા હોય છે,

પ્રેમ પાછળ ન ભાગો,
એમાં બદનામી હોય છે,

દુનિયા પાછળ ન ભાગો,
એ તો હવે ઝુલ્મી થઈ છે,

'કપિલ'તો કોના પાછળ ભાગવું હવે ?
જેના મન સાફ અને કાળજા કોરા હોય છે.

-કપિલ દવે

ગુજરાત - ભારત નુ વિકાસ યંત્ર

2007-12-24T11:28:00.000-08:00

નયન ને બંધ રાખીને.......

2007-12-19T07:42:00.000-08:00

અશ્રુ વિરહ ની રાતના ખાળી શક્યો નહી,
પાછા નયનના નૂરને વાળી શક્યો નહી,
હૂ જેને કાજ અંધ થયો રોઈ રોઈ ને...
એ આવ્યા ત્યારે તેમને નહાળી શક્યો નહી....!!

નયન ને બંધ રાખીને મે જ્યારે તમને જોયા છે..
તમે છો તેના કરતા પણ વધારે મે તમને જોયા છે....!!!

નયન ને બંધ રાખીને.......

રુતુ એક જ હતી પણ રંગ નહતો આપણો એક જ,
મને સહેરા એ જોવો છે બહારે તમને જોયા છે,
તમે છો તેના કરતા પણ વધારે મે તમને જોયા છે....!!!

નયન ને બંધ રાખીને.......

પરંતુ અર્થ એનો એ નથી કે રાત વીતી ગઈ
રાત વીતી ગઈ...રાત વીતી ગઈ...
પરંતુ અર્થ એનો એ નથી કે રાત વીતી ગઈ..
નહી તો મે ઘણી વેળા સવારે તમને જોયા છે...

નયન ને બંધ રાખીને.......

હકીકતમા જોઉ તો એક સપ્નુ હતુ મારુ..
સપ્નુ હતુ મારુ....સપ્નુ હતુ મારુ....સપ્નુ હતુ મારુ......

હકીકતમા જોઉ તો એક સપ્નુ હતુ મારુ..
ખુલી આંખે મે મારા ઘરના દ્વારે તમને જોયા છે..
તમે છો તેના કરતા પણ વધારે મે તમને જોયા છે....!!!

નયન ને બંધ રાખીને.......

નહીતર આવી રીતે તરે નહી લાશ દરીયા મા...
નહીતર આવી રીતે તરે નહી લાશ દરીયા મા...

મને લાગે છે કે આણે કીનારે તમને જોયા છે..
તમે છો તેના કરતા પણ વધારે મે તમને જોયા છે....!!!

નયન ને બંધ રાખીને મે જ્યારે તમને જોયા છે..
તમે છો તેના કરતા પણ વધારે મે તમને જોયા છે....!!!

નયન ને બંધ રાખીને.......

-- મનહર ઉધાસ

2007-12-18T06:45:00.000-08:00

Very inspirational lines read in a news paper article. Point to ponder :)

દરિયા કે આભ મા,
એક પણ કેડી નથી,
અર્થ એનો એ નથી,
કોઇ એ સફર ખેડી નથી.

આંખોમાં આંસુ !!!

2007-12-04T18:26:00.000-08:00

ઈચ્છાનું તોરણ બાંધું છું,
કાચી કોરી ક્ષણ બાંધું છું.

કામ ચીંધ્યું છે અંધારાએ,
સવારનું ડહાપણ બાંધું છું.

સીધો રસ્તો સાવ ગમે ના
ખાડાઓ બે ત્રણ બાંધું છું.

ઘર ઝઘડો સળિયા વંટોળો
વિચારમાં કંઈ પણ બાંધું છું.

આંખોમાં આંસુ ના ખૂટે
દરિયાની સમજણ બાંધું છું.

---- મનહર મોદી

on દિવાળી

2007-11-07T23:59:00.000-08:00

દિવાળી આવી છે, ચાલો સૌ,અભિમાન , આડંબરનેમાટીના માટલામાં મૂકી,ગામના ઊકરડે મૂકી દઈએ ..પ્રેમના પ્યાલામાં સ્નેહનીસાકર ભરી,પડોશી પોતાના માની ,સ્નેહી-સગા સૌને પીવા આપીએ.. નવી આશા, ઊષાના આગમાન સાથ આવીછે,ચાલો સૌ નિરાશા છોડી, એનુંસ્વાગત કરીએ.અણગમાનો જૂનો વેષ , દ્વેષ ઉતારી,ચાલો સૌ "સૌ નેગમતા"સોહામણા વેશ પહેરીએ.તારી-મારી વાતોનું વહેમ વડુ,ચાલો સૌ એને દૂર, દૂર કોઈ કૂંડાળામાં પધરાવી દઈએ ..ઘર આંગણે 'શુભ' કંકુનોસાથિયો દોરી,ચાલો સૌનું શુભ-આગમન કરી એ.દિવાળી આવી છે,સાથ નવા વર્ષની શુભ-વધાઈલાવી છે,ચાલો સૌ ભેદ-ભાવ ભૂલી,વિશ્વ-કુટુંબની ભાવના ધરી,માનવી સૌ એક બનીએ.

___________________________________________________________
PS: This is courtsey Drhemani's scrap on orkut. Wish U all a very Happy Diwali and a prosperous New Year :D

વિધ્યા

2007-11-06T10:21:00.000-08:00

વાત નીકળી ત્યારે કે જ્યારે હુ કોઇક વાતે આ સુવાક્યનો અંગ્રેજીમાં અનુવાદ કરવા બેઠી. શું કામ તે પાછી બીજી લાંબી વાત છે પણ ટૂંકમાં મારે આ વાક્યનો અનુવાદ કરવો હતો, કોઇ પણ સંજોગે.

સુવાક્ય છે "વિધ્યા વિનયથી શોભે છે" કે જે સંસ્કૃતનાં "विध्या विनयेन शोभते" પરથી અવનુવાદિત છે. પહેલા તો "વિધ્યા" માટે પોતાનેે જેટલા શબ્દો ખબર હતા તેની યાદી બનાવી પણ કાઇ મેળ ન પડ્યો. પછી લોકોને પુછવાનુ ચલુ કર્યુ પણ એમાંય કાઇ જમાવટ ન થઇ, અને ત્યાર પછી ઇન્ટરનેટ પર પણ નિષફળતાથી શોધીને છેવટે મન મનાવ્યુ કે આ શબ્દ માટે અંગ્રેજીમાં કોઇ શબ્દ છે જ નહી.

આનુ અંગ્રેજી કરો એટલે ખબર પડે કે ખરેખર આ શદ્બને માટે કોઇ અંગ્રેજી શબ્દ છે જ નહી. ગમે તેટલા શબ્દો લ્યો પણ તે બધા માટે બીજો એક વધુ યોગ્ય કે બંધબેસતો ગુજરાતી શબ્દ તમને મળી રહેશે.

ત્યાર પછી વિચારતા સમજાયુ કે અમુક ભાષાઓ કેટલી બહુ સમ્રુધ્ધ હોય છે જેમકે આપણી મત્રુભાષા ગુજરાતી; પણ અમુક ભાષાઓ એકદમ કંગાળ... દાખલા તરીકે અંગ્રેજી. આવી વાતો અને કિસ્સાઓ સાંભળીએ ત્યારે ખબર પડે કે આપણી ગુજરાતી ભાષા અને સંસ્કૃતી કેટલી ઉચ્ચ પ્રકારની અને માનનીય છે પણ ઘણી વાર આપણે તેને યોગ્યતા પ્રમાણે માન નથી આપતા. વધુ ફિલસૂફી તરફ વળ્યા વગર અહી જ અટકુંું...

જો આપને લાગતુ હોય કે તમને આ શબ્દનુ અંગ્રેજી ખબર છે તો જરુર જણાવશો.

નશો ચડ્યો છે મને

2007-10-20T11:47:00.000-07:00

મેહફિલ ની રંગત જોઈને થોડાક શબ્દો સુજી આવ્યા...

જામી છે મેહફિલ, મને પણ કાંઇક કેહવા દો,
નશો ચડ્યો છે શબ્દોનો, બેભાન રેહવા દો,
ખુલી આંખે તો જુઠનુ સગપણ છે,
નશામાં જ કહી નાખું દાસ્તાન, આંસુઓને વેહવા દો

લાભુ મેરાઈ!!

2007-10-13T01:28:00.000-07:00

સજ્જનો અને સન્નારિ ઓ,
લાભુ મેરાઈ.. શાબુદ્દિન રાથોડ ની ખુબ જ જાણીતી મિમિક્રી માનિ આ એક તમારિ માટે પ્રસ્તુત છે.

I have recorded this in my voice but those who know the story would testify to the fact that it follows more or less the same lines!! This is no way an attempt to copy the great man and I hope there are no copy right issues!! For those who haven't heard this before, I am sure you will enjoy this. Get going.

બખેડા

2007-10-11T10:31:00.000-07:00

Disclaimer: This post does not intend to offend any person of the Khedawal community.

છેલ્લા અમુક દિવસથી આ શબ્દ મગજમાં ભમ્યા કરે છે. હવે થયુ એવુ કે કોઇકની વાત કરતા હતા અને મે પુછયુ ફલાણા ભાઇ વિષે, "કે એ ખેડાવાળા કહેવાય?" (ખેડાવાળા એ એક બ્રાહ્મણો ની ગ્નાતી છે) એટલે બાજુમાં બેઠા હતા તે ભાઇ કહ,ે "ના એ ભાઇ ખેડાવાળા નહિ , બખેડાવાળા છે" અને બધા હસી પડ્યા અને પછી તો મોટી ચર્ચા ચાલી બખેડા વિષે.

એટલે થયુ ચાલો આજે એના પર કૈક લખીયે. શબ્દકોષમાં જોવો તો બખેડા-ખોર એટલે કજીયાળુ અથવા તો ઝઘડાળુ એવો અર્થ બતાવે છે. પણ ખરેખર જોઇયે તો આપ્ણે બખેડા શબ્દ નો ઉપયોગ જુદી રીતે કરતા હોઇયે છીએ. મારા માનવા પ્રમાણે જો આપણે કજીયાળુ માણસો ને મળીએ તો તરત ખબર પડી જાય કે કજીયાળૂ છે પણ બખેડા-ખોર ને મળો તો તરત ખબર ન પડે.

કોઇ માણસ એવુ હોય કે બધો વખત ઉંધા ધંધા જ કરતુ હોય તો આપ્ણે કહીયે બહુ બખેડા છે એને તો. કોઇક વાર કોઇ મુશ્કેલીમાં ફસાઇ જાય તો આપણે કહીયે એને તો બહુ બખેડા થઇ ગયા. રોજ-બરોજ ઘણા લોકો મળતા હોય જે બખેડા-બાજ ના વર્ગમાં આવે. પણ વાંધો ક્યા આવે કે આવા લોકો પોતાને સૌથી શાણા માનતા હોય. એટલે આપણે વિચાર એ કરવાનો કે એને એવુ કઇ રીતે કહેવાય કે "ભાઇ તુ બખેડા કર મા". ઘણી વાર આપણે પોતે બખેડા કરતા હોઇયે છીએ, હો! ;) (હવે એ મારે પોતાને વિચારવુ પડશે કે ક્યારે! આમ તો જોકે હુ કાઇ બખેડા નો કરુ)

હવે તમને જો બખેડા ની આ વ્યાખ્યામાં ઉમેરો કરવો હોય તો જરુર કરશો. અને નહી તો એ તો કહો કે તમે કેટલા બખેડા-ખોરો ને ઓળખો છો? :D

તારી હથેળી ને દરિયો માની.....

2007-10-11T01:18:00.000-07:00

તારી હથેળી ને દરિયો માની ને કોય્ ઝંખનાને સોંપે સુકાન્, એને રેતી ની ડમરી નો ડૂમો મળે , એનો અલ્હા બેલી, એનો અલ્હા બેલી,

ખજૂરી ની છાંયા માં વર્સે છે જાંજવા ને વેણુ માં તર્સે છે વાંભ્,
કુંવા થંભે થી હવે સોણલા રળે છે , કોરી આંખો ને અવસર્ ની જાણ્ (2)
તારી હથેળી ને રેતી માની ને કોય્ ઊંટો ના શોધે મૂકામ્ , એને કોરી કટ્ માંછ્લી ની જાડો મળે , એનો અલ્હા બેલી, એનો અલ્હા બેલી,

(1)..

કોની હથેળી માં કોનું છે સૂખ્ કોને દરિયો મળે ને કોને રેતિ, વર્તાડા મૌસમ્ ના ભૂલી જઈ ને એક્ ઝંખનાને રાખવાની વહેતી, તારી હથેળી ને કાંઠો માની ને કોય્ લાંગરે ને ઊઠે તોફાન્, એના આવસર્ થી વેળુ માં પગલાં પડે, એનો અલ્હા બેલી, એનો અલ્હા બેલી,

(1) ..

_______________________________________________________
this is also a beautiful composition , asked my music sir the meaning of what the poet tries to say here. The poet intends to say that please dont expect something more from a person than what he/she can deliver . If the expectation levels are made so high that the person cant reach it , it will land into disasters in relations and only god can save such people who inspite of knowing the limitation of others continue to pose their expectations . Such a true saying. Lifes upheavels are caused by over expectations and under delivering .. I was truely impressed by the poem once i found out its meaning .. enjoy..

સત્ ને વાગે છે શાની ઠેસ્

2007-10-11T00:09:00.000-07:00

સત્ ને વાગે છે શાની ઠેસ્ , ઓ સાઈ ક્યો ને સત્ ને વાગે છે શાની ઠેસ્ ,..(1)

કર્મી ને કેમ્ છે કલેષ્ , ઓ સાઈ ક્યો ને સત્ ને વાગે છે શાની ઠેસ્ ,
સૂરજ્ તો રોજ્ અહિ આવે છે તોય્ કેમ્ દીવસ્ ને અંધારું લાગે,
ચાલે છે જૂંઠૂં જોને વાન્કું ચૂંકૂં તોયે, કાંકરી જેવું ક્યાય લાગે
આવા તે કોના છે આદેશ્ , ઓ સાઈ ક્યો ને સત્ ને વાગે છે શાની ઠેસ્ ,
(1)

શ્રધ્ધા તો સુન્ મુન્ થઈને બેઠી ને ક્ષમતા ના ફડ્ નથી દીઠા,
નિતિ ને જોઇ સવ્ નાસે છે દૂર્ ને , કપટ્ ના ફડ્ દીઠા મીઠા,
અધમ્ ને આપે પર્વેશ્ , ઓ સાઈ ક્યો ને સત્ ને વાગે છે શાની ઠેસ્

(1)

________________________________________________________________

Its a beautiful and a very meaningful composition..

તારી યાદ !

2007-09-30T10:42:00.000-07:00

કાગળમાં તારી યાદના કિસ્સાઓ લખ મને,
જો શક્ય હોય તો પ્રેમના ટહુકાઓ લખ મને !

તારા વિના અહીં તો છે ધુમ્મસ ફક્ત બધે,
તારી ગલીમાં કેવા છે તડકાઓ લખ મને !

અકળાઈ જાઉં એવા અબોલા ન રાખ તું,
તારા જ અક્ષરો વડે ઝઘડાઓ લખ મને !

કોઈ મને બીજા તો સહારા નહીં મળે,
અમથા જ તારે હાથે દિલાસાઓ લખ મને !

મારા જીવનનો પંથ હજી તો અજાણ છે,
ક્યાં ક્યાં પડ્યાં છે તારાં પગલાંઓ લખ મને !

પ્રણય

2007-09-22T15:53:00.000-07:00

એક આખી જિંદગીનો છે એમાં અભાવ દોસ્ત,
આ ખાલી જામનુંય વજન છે ઉઠાવ દોસ્ત.

જીરવી શકાશે પૂર્ણ ઉપેક્ષાનો ભાવ દોસ્ત,
પણ જીરવી ના શકાશે અધૂરો લગાવ દોસ્ત.

દરિયામાં મોજાં આવે, બધે આવતા નથી,
અમથી જ રાહ જોયા કરે છે તળાવ દોસ્ત.

દરિયા-પહાડ -આભમાં જો ના સમાય તો,
નાની ચબરખીમાં પ્રણયને સમાવ દોસ્ત.

જીવનની ઊંડાઈ…

2007-09-22T15:41:00.000-07:00

સંબંધ ગાઢ થાય છે, પણ અંતર વધતું જાય છે,
ખબર પડી છે આજે શું છે આ દિલની ઊંડાઈ…

એકસાથે ઊભરાઈ છે બધું, એની પાંપણ છલકાઈ છે,
ખબર પડી છે આજે શું છે આ દરીયાની ઊંડાઇ…

વાતો આજે ખુબ કરીશું, ખુબ કરીશું-ખુબ કરીશું,
ખબર તો પડે એને પણ શું છે મારા મનની ઊંડાઈ…

આ તે કેવું મન છે એમનું, છે જાણ્યું છતાં અજાણ્યું,
કેમેય કરી પરખાતી નથી આ આકાશની ઊંડાઈ…

ક્યારેક, અરે! ક્યારેક તો આવે કોઇ મારા આંગણે,
એમ તે વળી શી રીતે બતાવું મારા દિલની ઊંડાઈ…

કદી પકડમાં છે અમારી તો છે કદી સુદુર અહીંથી,
સમજાતી નથી જરા પણ આ ગાંડા સમયની ઊંડાઈ…

મોત એને પૂરી દેશે પળવારમાં, જાણો છો ને ??
બિચારી કેટલી છીછરી છે ’ગહન’ જીવનની ઊંડાઈ…

ગુજરાતી માં ટાઇપ કરવાની પધ્ધતિ - How to Type in Gujarati in Blogs

2007-09-20T08:07:00.000-07:00

લાગે છે આપણે સૌ ને ગુજરાતીમાં ટાઇપ કરવા માટે થોડી મદદ ની જરૂર છે.

તમારા કમ્પુટર પર કોઇ પણ ફેરફાર કર્યા વગર, ગુજરાતીમાં ટાઇપ કરવા અહી ક્લિક કરોઃ Link
"Type Gujarati" લિન્ક પર જઇ ને ટાઇપ કરો અને પછી તમારા બ્લોગમાં કોપિ-પેસ્ટ કરો.

તમારા કમ્પુટર પર ગુજરાતી ફોન્ટ ઇન્સ્ટોલ કરીને ગુજરાતીમાં ટાઇપ કરવાની માહિતી માટે અહી ક્લિક કરોઃ Link
આ પધ્ધતિ અનુસર્યા બાદ તમે તમારા કમ્પુટર પર નોટપેડ કે બીજા કોઇ ટેક્ષ્ટ-એડિટર મારફત સીધુ ગુજરાતીમાં લખી શકશો.

આ માહિતી વાંચ્યા પછી પણ જો આપને વધુ મદદની જરૂર હોય તો વિના સંકોચે જણાવવા વિનંતી.

બીજી ભાષાઓમાં ટાઇપ કરવા અહી ક્લિક કરો: Link

મારી કોઇ ડાળખી માં પાંદ્ળા નથી

2007-09-20T00:43:00.000-07:00

adding a photo here ...

મારી કોઇ ડાળખી માં પાંદ્ળા નથી, મને પાન્ખર્ ની બીક્ ના બતાવો, મને પાન્ખર્ ની બીક્ ના બતાવો.(1)

પંખી સહીત્ હવા ચાત્રી ને જાય્ એવુ અશાડી દીવસો માં લાગે , અંlબા નું સાવ્ ભલે લાક્ડું કેહ્વવં તોએ મારા માં જાડ્ હજી જાગે, મારા માં જાડ્ હજી જાગે, માળા માં ગોઠ્વેલી સડિઓ નથી મને વીજ્ડી ની બીક્ ના બતાવો.
(1)

ઍકે ડાળી થી હવે જીલીઓ ના જાય્ , રાતી કીડી નો ઍ ભાર્ , એક્ પાછી એક્ ડાળ્ ઢ્ળ્તી જોઊ ને થાએ પડ્વા ને કેટ્લી છે વાર્ , પડ્વા ને કેટ્લી છે વાર્ ,
બરફ્ માં હું ગોઠ્વેલુ પાણી નથી મને સુરજ્ ની બીક્ ના બતાવો.
(1)

_______________________________________________________
Disclaimer : Pls bear all the spelling mistakes , its a tough job writing in gujarati. This is a poem taught to me at my music class . Its a beautiful composition depicting the apathy of old age. Enjoy....

Welcome!

2007-09-18T02:22:00.000-07:00

Ladies and Gents,
Presenting mademoiselle Chinmai Hemani!!... An engineer, an excellent creative writer (here is a link to one of her posts just to prove this point), a very good photographer and a good singer from Rajkot. She is my college senior though I know her more as a co-blogger than anything else. After having a look at this new blog she expressed interest to be a part of it.

Chinmai, on behalf of everyone here, I welcome you on board. Look forward to some creative writeups in Gujarati from you :-) Get going...

અછાન્દસ્ય્...

2007-09-17T03:05:00.000-07:00

ગુજરાતી મારી મા છે
સસ્ક્રુત્ મારી દાદીમા છે
અન્ગ્રેજી પડોશ મા રહેતી રુપાળી મહીલા છે
દિવાળી ના દિવસે રુપાળી મહીલા ને પ્રણામ કરી ને 101 ડોલર લઈશ..!!
પણ ઉન્ઘ આવે તો મરી માનુ જ હાલરડુ સામ્ભળીશ
અને માદો પડુ તો મારિ દાદીમા ના હાથ ના સુઠ ગન્ઠોડા ખઈશ :)

-A K Jaha (Ex Collector of Baroda)

Vaishnav Jan To

2007-09-16T11:28:00.000-07:00

Just right click and open in new window.

Vaishnav Jan To

હુ ને ચન્દુ છાના-માના કાતરીયામા પેઠા

2007-09-14T23:48:00.000-07:00

We used to sing this poetry in my 4th standard's (English medium) music class. I can still recall it vividly! Sadly enough, I've forgotten the name of the teacher but her face, her smile, her saari's colors and her latkas while singing this song are still as fresh as if it was yesterday. :) I think you'd have to be that naughty and mischievous to enjoy this song! Anyone who has been so would know what I mean.

(હુ ને ચન્દુ છાના-માના કાતરીયામા પેઠા (2)
લેસન પડતુ મૂકી (2)
ફિલમ ફિલમ રમવા બેઠા) (2)
હુ ને ચન્દુ છાના-માના કાતરીયામા પેઠા

(મમ્મી પાસે દોરી માંગી પપ્પાની લઇ લૂંગી (2)
પડદો બાન્ધી અમે બનાવી ફિલમ એની મૂંગી) (2)
દાદાજી ના ચશ્મા મા થી કાઢી લીધો કાચ
એનાથી ચાન્દરડા પાડ્યા પડદા ઉપર પાંચ

(ચન્દુ ફિલમ પાડે ત્યારે જોવા આવુ હુ
હુ ફિલમ પાડુ તો જોવા આવે છે ચન્દુ) (2)
હુ ને ચન્દુ છાના-માના કાતરીયામા પેઠા

કાતરીયામા છુપાઇ ને બેઠી'તી બિલ્લી એક (3)
ઉન્દરડી ને ભાળી એવી તરત લગાવી ઠેક

કાતરીયામા છુપાઇ ને બેઠી'તી બિલ્લી એક
ઉન્દરડી ને ભાળી એવી તરત લગાવી ઠેક

(ઉન્દરડી છટકી ને બિલ્લી ચન્દુ ઉપર આવી
બીક લાગતા ચન્દુ સાથે ચીસો મે ગજાવી) (2)

ઓ મા!

દોડમ-દોડી ઉપર આવી પહોચ્યા મમ્મી-પપ્પા (2)
ચન્દુડીયાનો કાન આમળ્યો મને લગાવ્યા થપ્પા (2)

હુ ને ચન્દુ છાના-માના કાતરીયામા પેઠા (2)
લેસન પડતુ મૂકી (2)
ફિલમ ફિલમ રમવા બેઠા

બે હઝલ..!

2007-09-14T01:05:00.001-07:00

Heard these in one hasysa kavi sammelan recently... there are a few more that i liked but this one is too subtle!!

1.
એક છોકરો એક છોકરી એક બીજા મા મગન થયા
લોક બીચારુ સાવ જ ભોળુ એમ સમજે કે લગન થયા ;)

And not really hillarious but look at the feelings in this one...

2.
એમ પુછી ને થાય નહિ પ્રેમ
દરીયા ના મોજા કૈ રેતી ને પુછે
તને ભીન્જાવુ ગમશે કે કેમ?
એમ પુછી ને થાય નહિ પ્રેમ

-Tushar Shukla

મારા ભોળા દિલનો હાય રે શિકાર કરીને

2007-09-13T13:59:00.001-07:00

Just came across this one very recently and found it very interesting. I am yet to listen to how it sounds in sur/taal... So have you guys ever felt the way Ramesh Gupta describes? ;)

મારા ભોળા દિલનો હાય રે શિકાર કરીને
ચાલ્યા ગયા આંખોથી આંખો ચાર કરીને (2)
બિમાર કરીને... મારા ભોળા દિલનો.
મે વિનવ્યુ વારમ્વાર કે દિલ સાફ કરી લ્યો (2)
કઇ ભૂલ હો મારી તો માફ કરી દ્યો (2)
ના ના કહી, ના હા કહી મુખ મૌન ધરીને ચાલ્યા ગયા...
એક બોલ પર એના મે મારી જિન્દગી વારી (2)
એ બેકદરને ક્યાંથી કદર હોય અમારી?
આ જોઇને, ને રોઇને દિલ મારઉ કહે છે,
શુ પામ્યા જિન્દગીભર આહા! કરીને? ચાલ્યા ગયા...
છો ને થયી તકરાર હજુ પ્યાર બાકી છે,
બન્ને દિલોમા પ્રેમની ઝંકાર બાકી છે,
સંસારના વહેવારનો વેપાર બાકી છે,
બન્ને દિલોના મળવા, હજી તાર બકી છે (2)
અભિમાનમા ફુલાઇ ગયા, જોયુ ના ફરીને ચાલ્યા ગયા...

- રમેશ ગુપ્તા

મૈત્રી ભાવનુ પવિત્ર ઝરણુ

2007-09-12T08:21:00.000-07:00

This has been my favorite prayer since childhood. What a noble thought!

મૈત્રી ભાવનુ પવિત્ર ઝરણુ મુજ હૈયા મા વહ્યા કરે
શુભ થાઓ આ સકલ વિશ્વનુ એવી ભાવના નિત્ય રહે

ગુણથી ભરેલા ગુણીજન દેખી હૈયુ મારુ ન્રુત્ય કરે
એ સંતોના ચરણ કમળમા મુજ જીવન નુ અર્ઘ્ય રહે
દીન-દુ:ખીયા ને ધર્મ વિહોણા દેખી દિલમા દર્દ રહે
કરુણા ભીની આંખો મા થી અશ્રુ નો શુભ શ્રોત વહે

માર્ગ ભૂલેલા જીવન-પથિક ને માર્ગ ચિન્ધવા ઉભો રહુ
કરે ઉપેક્ષા એ મારગની તો એ ક્ષમતા ચિત્ત ઘરુ
માનવતાની ધર્મ ભાવના હૈયે સૌ માનવ લાવે
વેર ઝેર ના પાપ ત્યજી ને મંગલ ગીતો રેલાવે

મૈત્રી ભાવનુ પવિત્ર ઝરણુ મુજ હૈયા મા વહ્યા કરે
શુભ થાઓ આ સકલ વિશ્વનુ એવી ભાવના નિત્ય રહે

Vandanawali....!!

2007-09-11T02:31:00.000-07:00

Let me start by posting a tribute to our mother-tongue...

મળી હેમ આશિષ, નરસિહ મીરા,

થયા પ્રેમ ભક્ત દયારામ ધીરા,

સદા સૌમ્ય શી વૈભવે ઉભરાતી,

મળી માત્રુભાષા મને ગુજરાતી,

મળી માત્રુભાષા મને ગુજરાતી.

To the best of my knowledge this poem has been written by incumbent chief minister of gujarat. Shri Narendra Modi...:)